onze honden

Januari/februari 2011

2011-02-20T06:52:00.000-08:00

Sem zorgt de eerste werkdag in het nieuwe jaar al voor de nodige consternatie. Tijdens de ochtendwandeling om half 7 trekt hij onverwacht de rollijn uit mijn hand en verdwijnt de wijk in. Het is overal super glad en door het klapperde geluid van de rollijn op de weg raakt Sem in paniek en verdwijnt uit zicht. Omdat hij nergens meer te zien is, gauw naar huis en de fiets gepakt. Lianne helpt ook mee zoeken maar we vinden hem niet. Gelukkig komt hij zelf naar huis en behalve wat wondjes aan de achterpoot heeft Sem niets. De rollijn heeft het niet overleefd.
In huis gaat het heel goed met Sem, hij voelt zich steeds meer op zijn gemak en vlucht ook niet meer weg als je naast hem op de bank ploft, zelfs niet bij Remi. Je kan tegen hem aan zitten en ook een arm over zijn rug is geen probleem meer.

Omdat vanwege het weer regelmatig niet gefietst kan worden met de honden hebben we een loopband gekocht. Sem vindt het nog wat spannend maar onze honden vinden het wel leuk. Zorro past er maar net op, dan valt het weer op dat hij best wel heel groot is.

Na de komst van de loopband verdween de sneeuw al snel en kan er weer gefietst worden. Ook gaan we weer eens naar de hei. De honden genieten, Suus helemaal want zij mag ook los. Susie is een half jaar niet los geweest omdat ze na de laatste keren jagen steeds onder de dorens en krassen terugkwam. Ze liep daardoor ook een huid infectie op die erg hardnekkig bleek maar gelukkig is dat helemaal goed gekomen. Sem is op de hei extra alert omdat hij weet dat we er altijd veel honden tegen komen. En vooral de vele niet luisterende meestal Labradors die enthousiast op hem af stormen vindt hij nog erg moeilijk. Zorro en Suus zijn meestal niet bij ons in de buurt maar Tommie houdt daar ook niet van en probeert ze weg te jagen alleen lukt dat bij een Labrador niet die blijven maar doorgaan. Toch lukt het wel steeds sneller om Sem weer gekalmeerd te krijgen dus hij gaat nog steeds met kleine stapjes vooruit. Hij is nu een jaar bij ons en al heel veel ten goede verbeterd maar nog niet goed genoeg om op zoek te gaan naar een eigen mandje.

Suus mag weer af en toe in het weekend als we tijd genoeg hebben los tijdens de boswandelingen maar het is niet echt een succes. Ze is al 2x mank lopend teruggekomen en een keer met een flinke wond. De laatste keer was ze heel lang weg en is voor het eerst zelf naar huis gekomen. Ze had haar linker achterpoot helemaal kapot en overal dorens en wondjes. Suus heeft bijna 2 dagen voor pampus gelegen zo moe was ze. Tommie hield haar de eerste dag gezelschap, waar zij lag was hij ook. Voorlopig kan Suus niet mee met wandelen, eerst moeten de wonden genezen zijn. Als de andere honden uitgaan krijgt Suus een gevulde kong om te voorkomen dat ze luid gaat protesteren. Met kong doet ze dat niet en blijft ze stil, vooral prettig tijdens de vroege ochtendwandeling ;-). Hoewel Suus het heerlijk vindt om los te mogen kan dit toch niet de bedoeling zijn. Dan maar alleen nog los op de hei, tot nu toe gaat het daar nog meestal wel goed.

December 2010

2010-12-27T10:26:00.000-08:00

Sneeuw en nog meer sneeuw. De honden vinden het heerlijk en spelen en rennen heel wat af. Gelukkig heb ik spikes die ik onder de schoenen kan doen zodat ik met lopen weinig last heb van de gladheid. Fietsen lukt alleen niet zo goed, de bospaden zijn onbegaanbaar maar ook de fietspaden worden dit jaar slecht bijgehouden en dat is jammer.

Sem gedraagt zich steeds meer als echte hond. Hij kan heerlijk onbezorgd spelen.

Met de hondenvriendjes van Zorro en Tom, waar ze tijdens de vakantie gelogeerd hebben, kan ook Sem het inmiddels goed vinden.

Omdat Suus met sneeuw heel erg trekt, hebben we haar voor de slee gezet. Het gaat haar makkelijk af. Ook Zorro voor de slee gaat heel goed, al is hij een stuk lomper en gaat hij al snel te hard.

Het jaar zit er weer op, iedereen een heel fijn en gezond 2011!

november 2010

2010-11-05T11:54:00.000-07:00

Sem blijft aan de magere kant. Hij eet meer dan Zorro maar dikker wordt hij er niet van. s'Morgens krijgen ze brokken en 's middags vers vlees. Omdat Sem regelmatig gras en groene blaadjes eet krijgen ze nu allemaal gepureerde groenten en Sem ook nog gekookte aardappel bij het verse vlees. Ze vinden het erg lekker dus dat is geen probleem.

Om de coördinatie van Sem te verbeteren hebben we op het pad naar de achtertuin toe een paar hindernissen gezet. Ook de andere honden vinden het leuk en regelmatig racen ze met z'n allen over de hindernissen naar de achtertuin.

Ook het denkspelletje is leuk. Tom gaat er rustig en doelbewust op af, Sem is voorzichtig, Suus helemaal blij en druk en Zorro gaat voor de harde aanpak. Hij schuift zo hard dat de klepjes vanzelf open gaan. Grappig dat ze zo verschillend reageren.

Lianne heeft de tijd die ze eerder terug was van stage nuttig besteed, de cursus TTouch in Barneveld was heel leuk en interessant. Tom moet er nog een beetje aan wennen. Hij vindt het wel prettig maar die camera erbij hoeft voor hem niet zo.

Sem en Fortis kunnen het samen zo goed vinden. Fort zoekt Sem ook altijd op en gaat dan gezellig bij hem liggen. Prachtig om te zien.

oktober 2010

2010-10-26T14:07:00.000-07:00

De herfstvakantie naar Spanje met de jongens die al gepland stond om Lianne op te zoeken in Spanje is dus ook anders verlopen dan van te voren gedacht maar het was erg leuk. Nu dus niet naar de refugio en geen honden maar wel veel gedaan en andere dieren gezien: krokodillen, roofvogels en wolven. Het weer was heerlijk maar jammer genoeg stond de wind niet goed toen we in Tarifa waren om daar met een boot dolfijnen, orka's en walvissen te gaan zien dus dat ging helaas niet door maar onderweg zagen we wel een enorme zwerm roofvogels, net zoveel als een zwerm spreeuwen bij ons, prachtig!

Ronda

Het krokodillenpark in Torremolinos

Big daddy weegt maar 600kg ......

Met de kabelbaan in Benalmadena naar de top van de Calomorro waar ook een roofvogelshow werd gegeven. Voor de show vlogen er roofvogels los rond, een prachtig gezicht.

Wolven in Lobopark in Antequera

Vlak bij Tarifa zagen we deze enorme zwerm roofvogels boven de bergen vliegen

Lianne had een heerlijk rustig weekje met Sem en Suus, hun pension hadden we geannuleerd. Zorro en Tom waren uit logeren, zoals al was afgesproken en hebben het heel erg naar hun zin gehad. We hebben ze in de regen weer opgehaald. Het lekkere weer in Spanje gaan we zeker missen!

september 2010: gestopt ...

2010-09-30T16:49:00.000-07:00

Donderdag 30 september is Lianne weer thuis. De stage is heel anders verlopen dan gedacht terwijl het zo leuk leek van te voren.

Het liep allemaal niet lekker en de omstandigheden zaten ook niet mee. Vervelende en verdrietige dingen en dan de pups die het niet redden. Een stukje op haar blog vanuit haar hart voor de honden geschreven deed een bom barsten. Even tegen haar zeggen dat dit bericht verkeerd opgevat werd/kon worden was genoeg geweest maar in Spanje pakten ze het anders aan. De manier die volledig buiten proportie is gegaan had zeker anders gekund en gemoeten.

De laatste jaren met Rineke aan het stuur in Nederland is het allemaal rustig en goed gelopen. Er zijn al veel verbeteringen en ze blijft streven naar meer. Dat is ook hard nodig wil je ook in de toekomst honden in Nederland kunnen blijven plaatsen, zeker zoveel als ACE er op de website heeft. Maar een organisatie die zo met ons kind omgaat daar willen wij niet mee verder, voor ons is de lol eraf en daarom zijn we gestopt.

Ik snap wel dat er nog steeds kwaadwillende mensen zijn die het maar niets vinden dat buitenlandse honden naar Nederland komen en alles aangrijpen en negatief verdraaien om zwart te maken maar de manier waarop e.e.a. gegaan is, kan en mag niet zo. Bovendien hadden ze kunnen weten dat het niet om zwartmaken zou gaan. We hebben al zolang achter de organisatie gestaan, wel altijd kritisch maar zijn voor opbouw en niet voor afbreken gegaan. Spanje is nu eenmaal geen Nederland, je kan het niet vergelijken. De structuur en regels zoals wij die kennen, hebben ze daar niet en het dierenleed is vele malen groter. Maar dat neemt niet weg dat je wel op een normale manier met elkaar om moet kunnen gaan, zeker met stagiaires. Die zijn daar om te leren en te helpen en hebben begeleiding en goede communicatie nodig. Op dit vlak valt nog wel wat te verbeteren.

Lianne is al vanaf haar 12e druk de drijvende kracht achter het opvangtempo. Opvangen is best intensief, zeker de eerste weken dus het opvangtempo zou een stuk lager hebben gelegen zonder haar. Dank zij haar hulp en inzet hebben we wel eens 4 herplaatsers tegelijk gehad.

Met 3 stages achter de rug, elk met een meer dan goede beoordeling (dierenthuis met zo'n 1400 afgedankte dieren, asiel Hof van Ede en een paardenstage en ze mag bij elk zo weer terugkomen) heeft ze heel veel ervaring opgedaan en geleerd. Door de opvanghonden weet ze ook van huis uit al veel over hondentaal en de omgang met honden en over de werkwijze van ACE.

Tja en dan hoor je van Spanje dat het niet lekker gaat en daar kwam de reactie op de blog bovenop...... het kan verkeren. Het heeft meer in de omstandigheden, miscommunicatie en gemis aan compassie gezeten.

Voor Lianne was het schoonmaken van de hokken een makkie na dierenthuis (met 1400 dieren moet je wel efficiënt, snel en goed werken) en dus was ze in Spanje snel klaar. Ook het weer terug doen van de honden in de schone hokken ging haar makkelijk af. Door bij het voeren gebruik te maken van het karretje waar de voerbakken in stonden was ook dat heel vlot gedaan, je hoefde niet steeds terug te lopen om bakken op te halen. Regelmatig heeft ze langer gewerkt dan moest en dat deed ze met plezier. Ze had dus tijd over wat ruimte gaf om anderen te helpen en om veel foto's te maken van de honden voor de adverteerders om zo hun kans op een fijn thuis te vergroten. De bedoeling was in de 9 weken van alle honden in de refugio nieuwe foto's te maken....

Ramanda, een lieve, rustige vrolijke hond, heel blij als ze uit het hok mocht

Bruno, een mensgerichte lieverd, groot en wat lomp, net een ruwharige versie van onze Zorro

Risas, blij, actief, speels en ontzettend lief

Pompea, rustig, stabiel en erg lief. Slaat wel aan wanneer ze wat hoort.

Elk nadeel heeft ook een voordeel. Lianne kon nu toch mee naar het Dolfinarium, een week geregeld door school wat superleuk en leerzaam was.
Gelukkig kan ze het gebeuren heel goed relativeren. De honden waren leuk, het was gezellig samen met de andere stagiaires, het weer was lekker, de omgeving mooi en ze heeft in de refugio geholpen, iets wat ze al 5 jaar heel graag wilde. De laatste dagen heeft ze het heel gezellig gehad met Flora erbij, die al een jaar lang werd gevolgd op de website en haar favoriete hondje was.

Het is even omschakelen, na 5 bijna 6 jaar vrijwilliger te zijn geweest. Ik was al voorbereidingen aan het treffen voor de opvang van mama Mavin en de 2 overgebleven pups, die als eerste bij ons in opvang zouden komen en aan het einde van de stage met Lianne mee terug zouden vliegen maar dat gaat nu niet door, jammer maar het is niet anders.
We gaan wel door met opvangen, bij ACE zijn we destijds erin gerold door de adoptie van Zorro en er verder bij gebleven. Nu gaan we eerst eens rustig oriënteren en kijken welke kleinere organisatie het goed geregeld heeft en bij ons past. Voorlopig hebben we Sem nog, hij gaat goed vooruit maar is naar andere honden tijdens de wandelingen nog niet goed genoeg om al een fijn thuis voor hem te zoeken. Hij is verreweg de moeilijkste opvanghond tot nu toe. Maar dat geeft niet, hij is verder erg lief, zit ons niet in de weg en heeft het wel naar zijn zin bij ons. Bovendien is het heel leerzaam voor ons, we proberen van alles om te kijken hoe we hem het beste kunnen helpen, van clicker, TTouch tot Cesar Millan ;-)

september 2010

2010-09-12T01:42:00.000-07:00

Vrijdag 3 september hebben we Lianne weggebracht naar het vliegveld in Eindhoven. Haar stage bij de refugio van ACE in Spanje van 9 weken gaat beginnen, samen met klasgenootjes Robbert en Lisselotte. Ze hebben er zin in. Lianne zal een blog bijhouden zodat we op de hoogte blijven. De link daarvan heb ik ook aan de linkerkant op mijn blog geplaatst.

Zaterdag 11 september is de ACE-dag. Het is prachtig weer en het is druk. Ons opvanghondje Scooby met maatje Paco was er ook. Sem en Suus die ik had meegenomen deden het super. Beide luisterden geweldig en bleven heel goed bij mij in de buurt. Hoewel het terrein in tegenstelling tot vorig jaar niet was afgesloten was dat geen enkel probleem. Sem week geen moment van mijn zijde en was superbraaf. Pas op het eind op een rustig stukje ging hij wat verder van mij weg. Er waren teveel honden en mensen voor hem om moeilijk te doen. Sem kreeg heel veel aandacht van mensen en paste helemaal tussen de Spaanse honden. Ik heb niet veel foto's gemaakt omdat ik deze keer alleen was. Het was heel gezellig en we hadden heel veel geluk met het mooie weer.

Scooby

Scooby en Paco met baasje Petra

Canto, een opvanghondje, ziet er in het echt toch heel anders uit dan op de foto's op de website.

augustus 2010

2010-08-30T12:28:00.000-07:00

Voor mijn verjaardag heb ik een tracker gekregen zodat we kunnen zien waar Suus is als ze op de hei is verdwenen. Vaak is ze niet eens ver weg maar denkt ze dan oh ze zijn er nog dus dan komt ze niet. Omdat je dan niet weet waar ze is was dat vervelend. Helaas is de ontvangst op de hei slecht en werkt de tracker alleen als hij bovenaan de nek blijft zitten en dat doet die dus niet. Op een tuigje is ook geen optie, die moet dan heel strak en bovendien is de tracker op die plaats behoorlijk kwetsbaar. Op zich een handig apparaatje maar je bent dus wel afhankelijk of de ontvangst in het gebied waar je loopt goed is of niet.

Sem gaat steeds beter, hij is nog niet zover dat hij op zoek kan naar een eigen huisje maar we zijn op de goede weg.

Het minder mooie zomerweer was voor Zorro zijn ogen wel heel goed. Hij heeft weinig last en we hoeven maar weinig te druppelen.

De kittens zijn groot geworden, ze zijn helemaal klaar voor een eigen huisje. Ze eten zelfstandig en drinken maar af en toe nog eventjes bij mama.

Beneden in de kamer vinden ze het best spannend. Emmy schrikt als mama Emely om de hoek komt.

Het oogje van Emely gaat al beter, de druppeltjes doen hun werk al gaat het niet snel.

De honden komen altijd even kijken als we de kittens één voor één mee naar buiten nemen. Hoewel we dit regelmatig hebben gedaan vindt Eefje het nu toch wel eng. Emmy schrikt wat sneller en Elmo mept nu met een pootje als ze te dichtbij komen. Het zijn dan ook wel 4 snuffelende honden en Zorro is ook wel erg groot.

Zondag 22 augustus gaan Emely en kittens terug naar het asiel. Ze zijn klaar om op eigen benen te staan. De adopties lopen super momenteel dus ze zullen vast snel een fijn huisje vinden.
Voor Emely zal het fijn zijn dat ze meer ruimte krijgt en lekker naar buiten kan. Je merkte de laatste tijd dat ze wat minder goed in haar vel zat. Ze plaste ineens op bedden en dat leverde heel wat waswerk op. Daarom lieten we boven niet alle kamerdeuren meer openstaan dus werd haar bewegingsruimte nog kleiner. Bij het zien van Fortis was ze zo door het lint gegaan dat ze echt alles aanviel wat in haar weg kwam, zelfs haar eigen kittens.
Ze was gewend aan Tommie maar hem onverwacht tegenkomen gaf ook zo'n woeste reactie dus ze moet een rustig huisje krijgen waar ze lekker naar buiten kan en waar geen andere dieren in huis zijn. Mijn vakantie zit er weer op, morgen weer naar het werk. De kinderen en Remi hebben nog 2 weken.

Niek traint met lekkers het komen met Sem.

De hertjes worden al groot. Ook het gewei van papa hert is weer enorm gegroeid.

Deze 2 ukkies zijn een dagje bij ons geweest. Ze zouden naar een opvang gaan waar een moederpoes met kitten was maar het was niet gelukt om contact te krijgen. Ze konden maximaal 2 weken bij ons blijven want daarna begint school en werk voor iedereen hier weer. Maar gelukkig konden ze een dag later al bij de nieuwe opvang terecht. Lianne werd met de kittens door de dierenambulance opgehaald en moederpoes accepteerde de kleintjes meteen dus dat is veel beter voor deze 2 lieverdjes.

Een weekendje naar Noordwijk met Remi, de jongens en Zorro. Het waait hard en de zee is behoorlijk wild. Het is rustig op het strand, wat wandelaars en aardig wat kitesurfers. Hoewel het weer wisselend was, was het toch leuk en zijn we lekker uitgewaaid.

juli 2010 deel 2

2010-07-31T01:01:00.000-07:00

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

De kittens doen het super, ze worden steeds ondernemender en speelser. Ze zitten overal in en achter. Vooral Henk kan er wat van maar hij is dan ook een weekje ouder.

Maandag 19 juli gaan we met Emely terug naar de dierenarts ter controle. Ook omdat ze wel erg veel plast en aan de rechterkant de nieren groter zijn dan links. Er wordt een bloedtest gedaan en de waarden blijken veel te hoog. We krijgen nogmaals antibiotica maar ditmaal spuitjes omdat je de pillen er bij haar er bijna niet meer in krijgt. Lianne heeft bij haar vorige stage in dierenthuis geleerd hoe ze dat moet doen dus dat komt nu goed van pas. Emely heeft er geen enkel probleem mee. Jammer genoeg krijgt ze een dag na de laatste spuit last van een bacteriële ooginfectie en moeten we haar toch weer plagen, minimaal 3x per dag het oogje zalven.

Sem maken we aan Zorro vast op stukken waar honden op afstand zijn, zo kan hij er niet op af stuiven. Zorro is sterk genoeg om Sem mee te trekken als dat nodig is.

Lijkt op Sem.....maar is het niet.

Dit meiske is een echte look-a-like van Sem. We kwamen haar tegen op de hei. Ook een erg bange hond maar zij valt geen andere honden aan. Haar baasje heeft haar via marktplaats en weet helaas ook niets van haar achtergrond. Omdat Sem dichtbij niet erg aardig deed en zij bang van hem was, staan ze op de foto's wat uit elkaar. Het had zo broer en zus kunnen zijn.

Lianne ging op zoek op internet en vond de Hongaarse windhond, de Magyar agár. Bij een fokker was een hond precies als Sem met net als hij in de winter een megadikke vacht. Lianne mailde hem foto's maar volgens de fokker leek hij inderdaad heel veel op zijn hond maar kon Sem geen Hongaar zijn omdat er in Nederland maar heel weinig van zijn. Maar wie weet was hij wel een broodfokpup uit het buitenland.

juli 2010 deel 1

2010-07-26T23:06:00.000-07:00

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Het gaat heel goed met moeder en kittens. De kleintjes moeten namen krijgen die beginnen met een E. Het zijn 3 poesjes en 1 katertje. We noemen de poesjes Eefje, Emmy en Elize en het katertje Elmo. Ze groeien en drinken goed.

1 week oud, alleen Elize heeft de oogjes al een klein stukje open

Henkie is nu ruim 2 weken

Sem was even los in het park met Zorro aan het spelen en is met rennen uit de bocht gevlogen en tegen een fietser aan geklapt. Het voorwiel van de fiets was helemaal krom en de voorvork verbogen. Gelukkig had de fietser zelf niets. Sem rende na de botsing hard weg en ik vond hem in het bos achter het park terug. Hij heeft wat wonden aan schouder en nek en loopt mank. We geven hem een pijnstiller en de volgende dag is hij al een stuk beter te pas. Omdat hij aan de wonden blijft likken krijgt hij een t-shirt aan. Wel nog warmer voor hem maar het moet maar even zo.

Vrijdag 9 juli is Emely niet in orde en bij de dierenarts blijkt het om een borstontsteking te gaan. Ze krijgt koortsremmer en antibiotica en de volgende dag moeten we ter controle terugkomen. Eenmaal weer thuis voelt ze zich al weer wat beter en begint ook weer te eten. Zaterdag is de koorts wat gezakt en krijgen we antibiotica mee voor 10 dagen. De kittens hebben er geen last van. Ze zijn weer een weekje ouder en hebben nu allemaal de oogjes open en staan de oortjes rechtop. Fortis weet nog steeds niet wat hij er van moet vinden maar is niet meer zo gespannen en meer nieuwsgierig dus ook hij mag voorzichtig kijken. Al gauw is zijn belangstelling over en gaat hij weer op het terras liggen. Suus plagen is veel leuker dan de kittens ;-)

We tellen in het hertenkamp nu 7 kleintjes, leuk om te zien. Het gewei van papa hert is in 2 weken tijd weer een flink stuk gegroeid.

juni 2010

2010-06-15T13:27:00.001-07:00

We zijn met Sem met clickertaining begonnen en het werkt goed. Hij reageert beter op geluid dan op stem. Hij kwam met wandelen nog steeds niet als je zijn naam roept, ook niet met lekkers. Om hem aan te kunnen lijnen moest je steeds naar hem toe lopen, hij blijft op een paar meter afstand staan of gaat zitten. Ook gebruiken we geen tuigje meer maar de vorige halsband van Tom. Aan die halsband zit een klein kettinkje dat bij druk de band smaller maakt zodat hij niet onverwacht over de kop kan schieten. Bovendien kan hij met halsband niet meer links en rechtsom om zich heen bijten als hij een hond ziet wat met het tuigje te makkelijk gaat. Hij is dus voor ons zo beter te sturen. Zorro, Tom en Susie trainen ook mee, vooral het lekkers wat er bij hoort vinden ze geweldig.

Susie en Sem spelen nu vaak samen, Tom doet regelmatig ook mee en Zorro af en toe.
Sem wordt steeds meer een echte hond. Hij begint ook waaks te worden. Omdat alle honden dan beginnen te blaffen hebben we het waterpistool van de jongens binnen handbereik. Sem gaat wel het water in maar moet niets hebben van de waterstraal. Al snel heeft hij door dat op alles blaffen wat voorbij het hek komt niet de bedoeling is.

Lianne heeft van haar spaargeld ook een camera gekocht. Omdat ze in september 9 weken in Spanje bij ACE stage loopt wilde ze daar ook graag foto's maken en mijn camera mocht ze niet meenemen ;-).

genieten van het mooie weer

Het 1e hertje is geboren. Tijdens de ochtendwandeling om het hertenkamp lag het tussen de brandnetels. Het zat er al aan te komen want de herten liepen al steeds mee, dat doen ze anders niet. Er zullen er zeker nog meer volgen gezien het aantal herten met dikke buiken.

Elk jaar een nieuw gewei, wonderlijk zo snel als dat groeit.

Vrijdag 25 juni halen we Henkie op in het asiel Hof van Ede. Hij was door mensen alleen gevonden en naar het asiel gebracht. Daar dachten ze niet dat hij het zou redden maar hij knapte toch wat op en komt nu bij ons in opvang. Om de 2 - 3 uur krijgt hij drinken van Lianne en drinken doet hij goed gelukkig. Het is een schatje, erg mager en nog wat wiebelig maar een superlief ventje.

de neus van Zorro is groter dan het hele katje

Omdat Henkie het goed doet en hij beter niet alleen moet blijven halen we zondag in het asiel een moederpoes op die afgelopen donderdagnacht bevallen is van 4 kittens. Emely is nog wat onwennig maar vindt het bij ons duidelijk prettiger dan in het hok in het asiel. We leggen eerst de kittens samen met Henkie in de bench en laten dan Emely erbij. Gelukkig accepteert ze Henk. In het asiel zorgde ze niet zo goed voor haar kittens dus we houden het goed in de gaten.

Een filmpje van Emely met kroost, gemaakt met mijn telefoon dus de kwaliteit is niet zo goed. Emely zorgt nu wel goed voor de kittens en Henkie is heel gelukkig met zijn nieuwe familie.

mei 2010

2010-05-30T13:11:00.000-07:00

Sem ligt graag in deze mand maar Fortis ook. Regelmatig liggen ze gezellig bij elkaar.

Op de hei leven de honden zich helemaal uit. Als er geen andere hond te zien is kan Sem ook los. Hij rent dan eerst keihard grote cirkels maar komt op fluiten al snel weer onze richting op. Suus is ook helemaal blij, eindelijk weer los. Uiteindelijk verdwijnt ze naar de bosrand om daar op zoek te gaan naar wild. Zorro heeft haar wel nagekeken maar is niet meegegaan. Sem ging eigenlijk nooit met haar mee maar deze keer wel. Hij komt al snel terug maar heeft een grote kras op zijn voorpoot, zijn vel is niet berekend op ruig werk. Sem blijft verder bij Zorro.

waar gaat Suus heen, zal ik meegaan?

Als Suus ook weer tevoorschijn komt is ze zichtbaar moe. We lijnen haar niet aan en dat was een foutje. Suus bedenkt zich en rent nogmaals terug naar de bosrand. We gaan de berg op zodat we de omgeving goed kunnen zien. Er komt net een andere hond naar beneden. Hoewel Sem niet meer heel erg gefrustreerd raakt blijft hij er toch moeite mee hebben. Door het tuigje is hij lastig te sturen, zijn kop kan alle kanten op en daar maakt hij dankbaar gebruik van. Hij is dan ook niet met lekkers af te leiden.

Op de uitkijk, waar is Suus?

en ja hoor, daar komt ze weer aan

en tot slot lekker afkoelen in het water ;-)

Fortis knaagt op stokken en speelt ermee, het kan haast niet anders dan dat hij met honden is opgegroeid. Hij kan beter met honden dan andere katten overweg.

mei 2010: behoed Dierenthuis voor sluiting!

2010-05-04T23:35:00.000-07:00

Helaas wordt Dierenthuis weer bedreigd met sluiting terwijl ze druk bezig zijn benodigde geld voor de verhuizing naar Almere bij elkaar te krijgen. Wederom konden de buren niet wachten en hebben een kort geding aangespannen en de rechter is daar in mee gegaan. Op zich verbaast mij dat laatste niet eens gezien de reeks rare uitspraken van rechters, het lijkt wel of die tegenwoordig totaal de weg kwijt zijn.

Lianne heeft 10 weken stage gelopen in dierenthuis en de dieren hebben het er echt heel fijn. Degene die anders beweren zijn er helemaal niet zelf geweest (incl de rechter anders was hij nooit meegegaan in de stank/geluidsoverlast die de buren gebruiken voor het kort geding). De honden blaffen weinig en er wordt elke dag binnen en buiten grondig schoongemaakt.

De buren hebben al eerder geprobeerd om dierenthuis weg te krijgen of te laten sluiten maar door ingrijpen van de politiek kon dat voorkomen worden en kwam de mogelijkheid naar Almere te verhuizen. Alleen dat kost geld, veel geld en dierenthuis moet dat zelf bijeen zien te krijgen. In plaats van te helpen worden ze nu dus weer tegengewerkt en dreigen de dieren er de dupe van te worden.

Dit mag niet gebeuren dus teken aub de petitie http://www.axci.nl/index.php?ln=nl&userID=&id=&petitie=18577 en steun dierenthuis!

April 2010

2010-04-28T04:01:00.000-07:00

Vrijdag 2 april wordt Tess opgehaald door haar nieuwe baasjes. Ze heeft een superfijn thuis gevonden bij een jong stel met al 3 windhonden waarvan 2 uit Spanje. Er is veel ruimte bij de boerderij en ze hoeft weinig alleen thuis te zijn dus beter kan het niet. We gaan eerst nog even naar de hei, kan ze nog even lekker rennen. We zullen haar missen, het is een makkelijk, bijzonder lief, zacht en speels meisje. Het gaat zoals verwacht dan ook heel goed met haar in haar nieuwe thuis.

Tom speelt verstoppertje tot groot plezier van Sem en Tess.

Ook Zorro en Tom hebben een nieuwe halsband gekregen van Lianne.

Sem heeft een muilkorfje om, bij het halstertje kon hij wel hijgen maar met warm weer toch niet genoeg. Dat gaat nu stukken beter en je merkt dat hij dit prettiger vindt.

Tom rent alleen met Sem als hij z'n muilkorfje om heeft. Hij weet dat Sem dan niet kan bijten, als hij door blijft rennen.

stukjes pannenkoek daar heeft Suus wel aandacht voor .....

Zondag 11 april wandelen we met Erica op de hei. Haar opvanghondjes Dopy (Adam) en Fritsie (Gary) zijn ook mee. Fritsie heeft inmiddels een fijn thuis gevonden, Dopy wacht nog op een fijn vast thuis.

Dopy

Fritsie

Slougy

er zijn er meer die pannenkoek lekker vinden .... ;-)

Zondag 25 april komt het eerste telefoontje voor noodopvang, waar we door het asiel voor gevraagd zijn. Om 22.30 uur wordt een moederpoes met 2 kittens gebracht. Ze zijn net geboren maar moeder moet er niets van hebben en daarom zitten ze apart van elkaar. We nemen ze over van de dierenambulance en brengen ze naar Lianne's kamer. De kittens zijn wat onderkoeld en we geven ze wat kittenmelk. Het is allemaal nog erg klein en te vroeg geboren, mams heeft nog helemaal geen melk. We voelen dat er nog een kitten in de buik zit. Om 5.00 uur worden er nog 2 geboren. Moederpoes bijt 1 meteen dood en de 2e kan Lianne op tijd weghalen. Ondanks de goede zorgen van Lianne zijn ook de eerste 2 kleintjes in hun slaap gestorven. Ze dronken en ademden niet goed. Het laatste kleintje gaat 's morgens meteen met de dierenambulance mee naar de dierenarts. Het blijkt een open verhemelte te hebben en is niet te redden en is ingeslapen. Sneu dat het zo moet gaan, de natuur is hard. Waarschijnlijk waren ook de andere kittens niet gezond en ook nog te vroeg geboren geeft ze geen kans. Mama poes maakt het goed en hebben we 's middags naar het asiel gebracht waar ze door de dierenarts wordt nagekeken en er een fijn thuis voor haar wordt gezocht als het baasje niet voor haar komt.

mama poes is nog wat hyper maar wel heel lief, ze spint en "fietst" en geniet van de aandacht.

Sem begint al meer hond te worden. Hij speelt steeds vaker met speeltjes en af en toe wast hij zichzelf, iets wat hij voorheen helemaal niet deed. Hij is minder bang en laat zich makkelijker aaien en aanlijnen. Hij reageert beter op zijn naam en is thuis op zijn gemak. Behalve als er thuis teveel prikkels zijn en vooral als Suus ook van slag is dan kan Sem het niet goed aan en reageert dan met happen/bijten, iets waar we dus rekening mee moeten houden. Hij is wel goed te sturen gelukkig.

Buiten met andere honden is nog lastig, hoewel de scherpe kantjes er af zijn, zijn we er nog lang niet. Als je samenloopt met andere honden gaat het na even wennen wel goed maar naar elke andere hond die je tegenkomt moet hij heen. Bij stabiele en rustige honden doet hij niets maar zijn ze bang of rennen ze weg dan is hij vervelend en luistert ook niet als je hem roept. Hij kan als een kip zonder kop rond racen maar ook braaf achter je lopen of achter Zorro aan huppelen. Voorlopig blijft Sem dus nog bij ons.

Maart 2010

2010-03-25T10:17:00.001-07:00

Sem gaat goed vooruit. Het slapen in de bench gaat zonder problemen net als 's morgens als wij allemaal naar werk en school zijn. Met wandelen gaat ook beter al zijn we er nog lang niet. We hebben een ander tuigje gekocht die niet scheef gaat zitten. Op zich laat hij zich wel makkelijker pakken maar als het erop aan komt dan lukt het niet. Als het drukker in het bos is dan is de riem aan het tuigje erg handig.

Tess doet het super. Een hele lieve en makkelijke knuffel zowel in huis als met wandelen. Ze rent en speelt heel wat af. Gaat met Sem, Zorro of Suus mee en verder loopt ze vaak achter je. Hoewel ze weinig commando's kent heb je daar geen last van, ze draait gewoon makkelijk mee. Ze is wel gevoelig voor druk, dan ontloopt ze je. Even snel en gehaast iets van haar willen werkt averechts. Doe je het rustig dan is er niets aan de hand en ze voelt het feilloos aan. Net als Sem krijgt zij ook geen Sasha's Blend meer en we merken geen verschil. Kennelijk is wat ze ook hadden van tijdelijke aard geweest. Een schop gehad, de kou, liggen op koud beton, wie zal het zeggen.

Regelmatig gaan we weer naar de hei. De honden genieten en rennen en spelen heel wat af. Tess kan met alle honden goed overweg. Sem is met andere honden erg wisselend. Hoewel de scherpe kantjes er wel af zijn is hij tegen bange honden en honden die blijven rennen niet aardig en erg happerig. Ook met kleine fluffy hondjes die blijven rennen vertrouw ik hem niet, we letten dus heel goed op. Ik weet niet wat ze hem als pup hebben geleerd maar het lijkt erop dat ze hem voor coursing hebben willen trainen alleen is dat niet goed gelukt. Hij moet en zal inderdaad naar andere honden toe maar in plaats dat hij die voorbij rent, remt hij ze af. Doen ze dat niet bijt hij ze in de rug of achterpoten, gelukkig niet hard. Hij weet ook niet hoe hij op een gewone manier met andere honden moet spelen. Sem heeft vanaf september 2009 in het asiel gezeten en is net 1 jaar geworden. Hij was dus nog een pup toen hij gedumpt is, gevonden werd en in het asiel terecht kwam. De 5 maanden in het ronduit slechte asiel maakte het er natuurlijk ook niet beter op, sneu hoor!

Lianne heeft een nieuwe halsband voor Suus gekocht, mooi he!

Sem wordt steeds makkelijker in de omgang. Hij schrikt minder snel en is veel rustiger en ontspannen geworden. Eerst reageerde hij op elk geluidje maar kan nu lekker lui blijven liggen, zelfs als er in de buurt honden blaffen. Regelmatig masseer ik hem volgens de TTouch methode en dat helpt. Ik kan hem nu overal aanraken terwijl hij ontspannen blijft. Hij vlucht ook niet meer weg als je naast hem gaat zitten en komt vaker bij je. Af en toe zelfs een voorzichtig kwispeltje met de staart. Semmetje is bijzonder lief en wil het graag goed doen. Het komt wel goed met hem, hij heeft gewoon wat meer tijd nodig.

Ook Fortis geniet van het mooie weer. Lekker lui speelt hij wat met een takje en gapen dat hij kan .....

Door het mooie weer is het met wandelen vooral het eerste stuk steeds drukker. We hebben voor Sem een soort halstertje gekocht zodat hij andere honden niet meer kan bijten. Zodra we wat verder zijn is het al snel rustiger en kan het weer af. Sem heeft nog een dikke vacht en door het vele rennen heeft hij het snel warm en dan zit het natuurlijk niet echt prettig. Zolang hij nog niet luistert als hij een hond ziet moet het toch maar.

Lianne laat de honden nog wel eens met de fiets uit en dat gaat prima. Eenmaal in het bos kunnen ze los, behalve Suus. Ik heb er een foto van gemaakt, alle 5 lopen ze braaf naast elkaar. Tot ze mij in de gaten krijgen dan krijgen Suus en Zorro haast. Ik vind het knap, heb het zelf nog niet geprobeerd.

februari 2010: Sem en Tess

2010-02-28T08:07:00.000-08:00

Sem

Tess

Aan het eind van de stage van Lianne kwamen er verontrustende berichten binnen over een asiel in de buurt. Er werden een paar poezen uit het asiel opgehaald en tijdens dat bezoek bleek dat de dieren het er erg slecht hebben. De honden zaten buiten op beton, alles dik onder de poep en tijdens de vorst nergens een bak water te bekennen. Binnenhokken waren niet open en nergens een mand of dekentje en dat met het koude weer...... Via via hoorden ze dat het asiel gaat sluiten en dat de eigenaar er helemaal door zit. Publiciteit en meteen sluiten zou de kans op inslapen vergroten. Er zou al naar een oplossing gezocht worden en later horen we van een klasgenootje van Lianne dat haar stageplaats, een ander asiel in de buurt, deze dieren in delen gaat opnemen. Er waren 2 honden die wel bij onze eigen honden zouden passen en zo kwamen Sem en Tess bij ons terecht.

Tess is een Whippet en in het paspoortje van Sem staat Galgo. Normaal hebben dit soort honden een heel dunne vacht maar dit zijn net 2 wollige beertjes. Ze waren erg bang, geen wonder, Lianne heeft gezien hoe ruw er met de dieren daar werd omgegaan. Eigenlijk hebben we een opvangpauze maar ja als je het eenmaal weet dan kan je ze daar toch ook niet laten. Lianne heeft nu 2 weken vrij dus dat komt goed uit.

Met onze honden gaat het meteen prima samen. Het zijn ook net Spaanse honden, erg lief, broodmager, ruiken vies en zijn bang. De voetzooltjes zijn afgesleten van het warmlopen. Ze zijn nog niet zindelijk en Sem plast heel veel, donkergeel en het stinkt synthetisch. Hij heeft te lang geen water heeft gehad en moet vanzelf overgaan. Ook heeft hij licht artrose in zijn rechtervoorpoot, hij loopt even mank als hij begint met lopen. Daarom krijgt hij 2x per dag Sasha's blend door het eten en dat werkt super. Tess gaat niet normaal liggen en staan, gebruikt dan haar linkerachterpoot niet. Ze ligt ook altijd plat op de grond. Dus ook zij krijgt het poeder en het gaat al snel beter. De dierenarts kon zo niets vinden en denkt aan een oud trauma. Tess heeft wel de neiging voor je voeten te lopen dus ze zal vast een schop hebben gekregen in het asiel. Van de verlatingsangst die ze zou hebben merken we niets maar ze is natuurlijk bij ons ook altijd met andere honden samen.

Onze tuin is nu renbaan, van voor naar achter en terug en crossen maar. Suus doet regelmatig ook mee en Zorro het eerste stukje. Over Tommie springen ze heen, die gaat niet snel genoeg ;-)

Sem heeft geen verlatingsangst maar kan er niet tegen om niet te kunnen gaan waar hij wil. Omdat ze nog niet zindelijk zijn doen we ze 's nachts in de bench. Sem piept, fluit en sloopt spijlen uit de bench. Op zich ligt hij er wel graag in maar verplicht dat is andere koek. Daarom slapen (voor zover dat lukt..) Lianne en ik om de beurt op de bank zodat we hem kunnen corrigeren als hij begint. Buiten aan de lijn hetzelfde probleem. Uit frustratie hapt hij dan om zich heen als hij een hond ziet maar er niet heen kan gaan.

Tess kan al snel los, zij blijft goed bij ons en laat zich makkelijk aanlijnen. Sem gaat op zich goed maar daar laten we de lijn aan het tuigje omdat hij anders moeilijk te pakken is. Hij stuift op alle honden af en blaft ze dan even aan. Honden die hij kent gaat wel goed. Samen met andere honden oplopen gaat ook prima en met andere honden in een ruimte wachten zoals bij de dierenarts ook.

Kleine vooral fluffy hondjes die hard wegrennen is oppassen geblazen, ook met Tess maar dat is ook wel windhond eigen. Ze hebben dan de neiging om na te jagen en moeten nog leren dat dat niet de bedoeling is.

Tess komt al lekker los, Sem heeft wat meer tijd nodig en is nog wat terughoudend. Als ze regelmatig even in de tuin gaan zijn ze zindelijk binnen. Sem plast gelukkig weer normaal. Omdat we niet weten of Tess gesteriliseerd is maken we een afspraak om Sem te laten castreren. De jongens hebben nu ook vakantie en we slapen nu om de beurt op een matrasje tussen de benchen in. Sem is dan sneller stil en kan er wat meer geslapen worden want al die gebroken nachten is erg vermoeiend. Het lijkt haast wel of we een baby'tje in huis hebben ;-)

Dinsdag 16 februari gaan we naar de hei. Helaas is de weg er naar toe nog steeds afgesloten. We parkeren onderin en gaan lopend omdat Suus al een tijd niet is los geweest. Hoewel koud is het ook heerlijk rustig en de honden hebben het erg naar hun zin. Ruim 3 uur later zijn we weer terug bij de auto.

Door de sneeuw gaan de ogen van Zorro achteruit. Kennelijk zorgt de reflectie van sneeuw zelfs met grauw weer net als UV-licht ervoor dat de aandoening Pannus actiever wordt. Zorro heeft tot nu toe gelukkig nog alleen beperkt pigmentvorming langs de oogrand dus we druppelen maar weer wat vaker.

De volgende dag is de castratie van Sem en het verloopt voorspoedig. We mogen er bij blijven tot hij op tafel ligt. Hij blijkt een poliepje achter op de tong te hebben die ze meteen ook afbinden en ze maken zijn tanden weer mooi schoon. Als hij net wakker is mogen we hem ophalen en eenmaal thuis rent hij meteen met de andere honden mee naar achteren. Hij komt al zwabberend weer terug want hij staat nog niet zo vast op de benen. Na een paar uur merk je niets meer aan hem en hoewel hij eigenlijk rustig aan moet doen laten we hem maar zijn gang gaan.

Met Fortis samen gaat het ook goed. Hij moet buiten alleen niet gaan rennen want dan stuift vooral Tess achter hem aan. Maar Fortis daagt ook zelf uit en speelt regelmatig met haar. Andere katten in huis vindt Fortis maar niets maar andere honden juist wel gezellig.

Het nieuwe radiatorhangmandje valt in de smaak.

De huid van Suus lijkt stabiel dus zijn we een poosje terug gestopt met haar te wassen. Maar even afwachten of het nu echt over is. Sem is terug geweest voor controle bij de dierenarts en alles was prima. De hechtingen zijn eruit gehaald en ik kon Sem op de tafel leggen zonder dat hij van angst begon te happen. Dat was een week eerder nog niet gelukt, het vertrouwen bouwt zich langzaam op.

februari 2010: dierenthuis Joris

2010-02-01T08:16:00.000-08:00

Dit is Joris, ons adoptiehondje op afstand van dierenthuis te Aarle-Rixtel. Er verblijven alleen honden en katten die niet plaatsbaar zijn en anders ingeslapen zouden worden.
De dieren lopen vrij door elkaar, de zieke en wilde dieren hebben hun eigen ruimte. De verzorging kost veel geld en financiële steun is meer dan welkom (door bv één van de honden of katten te adopteren). De stage van Lianne zit er weer op, het was een hele leuke leerzame periode. Om toch nog een klein beetje te blijven helpen hebben we Joris geadopteerd.

januari 2010

2010-01-28T06:32:00.000-08:00

Het wintert door, het is erg mooi buiten maar het is wel onhandig. De weg naar de hei zit nog steeds dicht en in het bos fietsen met de honden lukt ook niet, veel te glad. Suus mag niet meer los in het bos, elke keer zit ze door de braamdorens onder de rode opgezette bulten en vol krassen. Haar huidproblemen zijn nog niet over al ziet het er al een stuk beter uit. Nog steeds was ik haar 2x per week maar nu wel met een homeopathische shampoo, die droogt minder uit dan die van de DA. We wandelen dus in het park en bos maar ook dan amuseren ze zich wel.
Suus en Zorro houden zich bezig met hun gezamenlijke hobby, muizen plagen. Tom is met een stokje tevreden. De wandelingen zijn niet zo lang, ik ben nog steeds niet in orde en ook mijn rechterarm wil nog niet al gaat het wel beter nu ik het rustiger aan doe. De honden hebben er gelukkig niet zo'n moeite mee, ze liggen ook graag lekker lui op de bank of voor de verwarming.

Na het wassen lekker voor de verwarming of samen op de bank bij de open haard opdrogen.

Ook Fortis is liever binnen dan buiten.

Zaterdag 23 januari gaan we weer een keer naar de hei. Helaas was de weg naar de parkeerplaatsen toch nog afgesloten ondanks alle dooi van de laatste tijd. We gaan toch maar dan kan Suus ook even los rennen. En rennen doet ze, allemaal trouwens, heerlijk om weer hier te wandelen.

eind december 2009

2009-12-23T09:26:00.000-08:00

Sneeuw, sneeuw en nog meer sneeuw.... prachtig is het buiten en gelukkig is het kerstvakantie!

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Even naar de hei ging niet lukken, het duurde wat langer. De weg naar boven was afgesloten dus onderin geparkeerd en gaan lopen. Al met al waren we 2,5 uur later weer thuis. Er was vrijwel niemand. De kraaien zaten steeds Tommie te plagen. Ze landen op een paar meter bij hem vandaan en vlogen pas op het laatste moment een stukje verder en dat is zelfs Tom te gortig ;-)

zelfs de kat speelt in de sneeuw ....

begin december 2009

2009-12-14T09:20:00.000-08:00

Lianne loopt met veel plezier 10 weken stage bij het dierenthuis in Aarle Rixtel. Het is een blijvend thuis voor asieldieren die geen kans hebben op een fijn eigen thuis omdat ze te bang, te moeilijk, te oud zijn of een mankemantje hebben. Ook verwilderde katten en katten besmet met het kattenaids- en/of leucosevirus vinden hier een blijvend thuis. Er wonen inmiddels zo'n 1500 honden en katten, 1 konijn en 1 pony. Ook een aantal Spaanse honden en katten hebben er een thuis gevonden. Omdat het te ver is om elke dag heen en weer te reizen, blijft Lianne daar door de week, vrijdagavond halen wij haar op en zondagavond brengen we haar weer terug.
Ook het dierenthuis kan alle hulp goed gebruiken, je kan een kat of hond financieel adopteren, kijk maar eens op hun website: www.dierenthuis.nl.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Zondag 13 december breng ik Lianne terug. De honden gaan mee want we hebben met Adela afgesproken om eerst in het nabijgelegen Mierlo te gaan wandelen. Het is heel gezellig en gelukkig droog maar wel koud. Het is een bos wat betekent dat Zorro en Suus steeds verdwijnen maar omdat ze de omgeving niet kennen komen ze op fluiten redelijk terug. Zorro neemt zelfs nog een duik in het koude water, brrr waar hij zin in heeft..... Lianne heeft de foto's gemaakt.

Eind november 2009

2009-11-24T00:14:00.000-08:00

Zowel Zorro, Suus als Tom komen weer helemaal los nu Fino een eigen huisje heeft. Hij had toch behoorlijk wat invloed op hun gedrag. Van Zorro wist ik het wel maar ook Suus en Tom zijn een stuk vrolijker. Ze spelen nu weer regelmatig samen en Suus weet Zorro weer over te halen met haar mee te gaan dat is weer wat minder.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Hoewel je in gedrag niets aan Suus merkt is ze niet in orde. Ze krijgt kale randjes langs de oren, de neusspiegel wordt kaal en op haar poot zit een wondje die niet geneest. Haar borst en buik wordt steeds kaler en er komen zwarte plekjes en het wordt in snel tempo erger. De DA denkt aan een bacteriele infectie en we laten bloed onderzoeken op Leishmania. Door verminderde weerstand kan Leishmania in rust actief worden. Met de achtergrond van Suus kan het heel goed zijn dat ze drager van de parasiet is zonder dat ze er last van had.
Suus is superbraaf en rustig bij de dierenarts. Ze krijgt een antibioticakuurtje van 10 dagen en we moeten de aangedane huid elke dag wassen. Dat gaat makkelijk want hoewel ze het niet echt leuk vindt blijft ze braaf in bad staan tot ik zeg dat we klaar zijn. Daarna gaan we samen op de bank met een extra fleecedekentje om haar heen om lekker warm verder op te drogen. Na een paar dagen ziet de huid er al wat rustiger uit, het lijkt te helpen.

Een beetje zielige Suus, Tom en Fortis komen er gezellig bij liggen

Gelukkig is de uitslag van het bloedonderzoek van Suus goed, de titer is zo laag dat die als negatief wordt gezien. Het is geen garantie dat ze het niet heeft want bij Leismania weet je het nooit maar het is nu blijkbaar niet duidelijk actief en dat is prettig om te weten.

Zaterdag 21 november wandelen we gezellig samen met Erica op de hei. Het is prachtig weer en we hebben geen haast dus Boeffie mag ook los. Normaal gaat hij er meteen als een speer vandoor en blijft dan wel een poos weg maar deze keer kwam hij tot onze grote verbazing tussendoor telkens even terug, hartstikke goed van hem.

Suus

Boeffie

Opvangertje Bobbie is nog steeds bij Erica. Hij krijgt wel reacties maar tot nu toe zit zijn gouden mandje daar niet tussen. Hij is heel lief maar Terrier eigen hapt hij wel af en toe als hij wat anders in gedachten heeft, hij kan dus beter niet bij kleine kinderen. Ook is het meer een honden-hond dan mensen-hond dus beter niet als enige hond. Verder is het een heel lief en leuk, makkelijk manneke.

Met Fino gaat het heel goed, hij geniet van zijn nieuwe leven en zijn baasjes van hem. Fino is een echte mensen-hond dus zoals verwacht mist hij onze honden niet. Hij vindt het heerlijk als hij met de baasjes mee mag en dan gedraagt hij zich keurig. Geweldig om hem zo tevreden te zien!

november 2009: Fino is naar huis

2009-11-10T00:08:00.000-08:00

Vrijdag 6 november ga ik nogmaals met Fino naar Wineke en Arjen, zijn nieuwe baasjes. We wandelen daar in het park en laten Fino ditmaal buiten het hok kennismaken met het konijntje. Bij de opvangkittens hielp het hem te laten snuffelen en dat ging heel goed, wie weet lukt dat ook wel bij een konijntje. Maar helaas, Fino was sneller dan wij en hapte zo een pluk haar uit het arme diertje. Het konijntje was verder gelukkig niet onder de indruk. Toch viel het verder mee, Fino bleef aanspreekbaar en werd niet fanatiek dus ik geloof zeker dat hij wel leert het met rust te laten.

Zondag 8 november is het zover, Fino wordt opgehaald en het gaat super, hij voelt zich al helemaal op zijn gemak bij zijn baasjes. Fino moest er erg lang op wachten maar dat was het waard, hij heeft zijn gouden mandje gevonden!!

In de keuken waar ook het hok met het konijntje staat, knap hoor!

Fino is op 2 dagen na 8 maanden bij ons in opvang geweest en we missen hem dan ook allemaal. Maar als je dan zulke goede berichten en leuke foto's krijgt en hoort dat hij al zo thuis is dan maakt dat het toch makkelijker.

oktober 2009: Fino gereserveerd

2009-10-22T13:05:00.000-07:00

Vrijdag 16 oktober, Fino is gereserveerd! Er was een duidelijke klik en de aanstaande baasjes vinden hem geweldig. Omdat ze nog gaan verhuizen blijft Fino nog wel een tijdje bij ons. Onze eigen honden vonden hen ook erg aardig, zelfs onze kat kwam op schoot terwijl hij dat bij vreemden nog nooit heeft gedaan.
Ze wonen nog op een appartement vlakbij het centrum, 10 minuten rijden bij ons vandaan. Op zich kan Fino best een tijdje op een appartement, hij is geen blaffer en is rustig in huis. In de wintermaanden zijn de honden bij ons veel minder buiten naast de wandelingen, ze houden van warmte. Fino ook, hij is met lekker weer graag buiten maar als het koud is en we de open haard aan hebben gaat hij daar zelfs pal voor zitten bakken ;-).
Het huisbezoekje doe ik zelf en Fino gaat mee. We kunnen dan ook beter zien of hij daar al op zijn plek is of dat we toch beter kunnen wachten tot na de verhuizing.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Zaterdag 17 oktober, sinds lange tijd wandelen we weer op de hei. Omdat mijn rug niet meewerkte heb ik zo'n 3 weken geen auto gereden, fietsen ging wel en lopen ook. Dus heel veel gewandeld meestal Fino en Suus eerst en Zorro en Tom daarna. Suus was ook niet helemaal in orde na haar laatste jaagavontuur tussen de braamstruiken. Daarom was ze ook niet mee naar de ACE-dag 28 september. Dat ze rustiger dan normaal was kwam goed uit maar zij is gelukkig nu weer de oude. De honden genieten, rennen en spelen heel wat af. Heerlijk om hier weer te wandelen.

Het is heerlijk buiten, ook Fortis geniet van het zonnetje

kusje van Zorro

Vrijdag komen de baasjes van Fino met hem wandelen en het gaat heel goed. Fino voelt zich op zijn gemak bij hen en het liefst namen ze hem meteen mee, het op hem wachten wordt steeds moeilijker. Maandag 26 oktober ga ik met Fino op huisbezoek. Het is heel gezellig en Fino is wel wat onrustig maar dat is logisch, alles is nieuw en spannend. Maar op het laatst ligt hij lekker tussen hen in op de bank en kon het nog wel even volhouden maar we moesten weer terug. Het konijntje is zoals verwacht wennen maar met wat tijd en sturing komt dat ook wel goed.
Over 2 weken hebben ze alle tijd voor Fino en dan gaat hij naar huis, het voelt heel goed! Zaterdag komen ze nog een keer met Fino wandelen en als ze weer naar huis gaan wil hij al wel mee, een goed teken.

Het is herfstvakantie en prachtig weer. We gaan regelmatig naar de hei en het is er heerlijk. De foto's, deels ook gemaakt door Lianne, spreken voor zich.

Dit is typisch Suus, buiten kan ze je totaal negeren maar binnen is ze heel aanhankelijk en kruipt ze het liefst dicht tegen je aan.

ACE-dag 26 september 2009

2009-09-26T01:56:00.000-07:00

Zaterdag 26 september is de ACE-dag en het is een hele leuke gezellige dag met prachtig weer.
Een aantal van onze opvanghondjes waren er ook, Scooby, Paco en Lana. Fino, Scooby en Paco speelden en renden heel wat af. Je kan goed zien dat Fino dan totaal geen machogedrag laat zien. Hij is ook niet dominant maar heeft in het asiel geleerd dat hij met machogedrag andere honden kan afbluffen. In het asiel hard nodig, wil je niet door de andere honden onder de voet gelopen en gedomineerd worden.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Fino en Scooby

Fino en Paco

Fino, Scooby en Paco

rennen ....

en rennen .....

Fino is de snelste

even uitpuffen

Rechts staat Madammeke nu Janneke. In Spanje heb ik haar in het asiel geknuffeld en later haar adoptie geregeld. Superleuk dat ze er ook was!

Lana vindt de drukte wat minder

Lana is ook niet te verleiden om te springen, wel gaat ze netjes zitten

Fino vindt het leuk

achter Bobbie aan door de tunnel

volgens de mw van de hondensportvereniging heeft Fino aanleg

goed gedaan!

hoog springen kan Fino ook maar er door is makkelijker, even aan de lijn en ...

hop daar gaat hij....

Raven

Kleine Raven (een opvanghondje van Erica) en haar moeder Judith waren er ook. Je kan goed zien dat het moeder en dochter zijn. Raven moet nog steeds weinig van vreemden hebben en daar vallen wij nu ook onder. Lekkers pakt ze wel aan.

Judith

Chocolatina en Senor

balletje gooien blijft leuk

de fotografen Adela en

Ricky

de gemaakte foto's staan op http://spaansehonden.sjootz.nl/. De foto's zijn te bestellen en de opbrengst gaat naar de hondjes.

19 september 2009 airborneherdenking

2009-09-19T11:46:00.000-07:00

Zaterdag 19 september is de 65e airborne herdenking in Ede. Op de Ginkelse hei worden zo'n 1000 parachutisten gedropt. Met de jongens ga ik kijken, net als heel veel andere mensen. We boffen met het weer, een strak blauwe lucht en lekker warm.

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

September 2009: Melvin gaat naar huis

2009-09-10T10:55:00.000-07:00

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Charlotje en Keetje hebben al een fijn thuis gevonden! Charlotje is een rustige knuffel en meer een binnenpoes. Keetje bruist van energie en moet naar buiten kunnen. Ze zijn dus niet samen gebleven maar wel met een andere kitten uit het asiel, waar ze het ook goed mee konden vinden, geplaatst.

Melvin en onze kater gaat al wat beter. Fortis weet dat we hem helpen, miauwt een paar keer en wacht dan buiten het hek of op de trap tot we Melvin opgepakt hebben. Zo kan Fortje veilig in en uit de tuin en dat gaat goed. Ook als hij buiten ligt is Melvin goed te sturen en laat hem met rust. Maar als Fortis dan vervolgens denkt het valt wel mee en zelf gaat lopen dan gaat het ook snel mis. Melvin komt dan met zoveel kabaal op Fortis af dat het geen wonder is dat hij de benen neemt. We letten dus heel goed op om te zorgen dat hij niet achter hem aan kan rennen.

Melvin past heel makkelijk in onze roedel, je merkt toch dat het allemaal Podencomixjes zijn en dat geeft duidelijk meteen een band. Hij groeit goed, zijn vacht ziet er beter uit en op de kale plekjes komen al haartjes terug. Ook het schimmelplekje op de achterpoot ziet er al een stuk beter uit. De zalf moet nog wel een poosje doorgesmeerd worden, dat gaan zijn baasjes doen want Melvin gaat naar huis.

Donderdag 10 september wordt Melvin opgehaald. Hij is heel open en past zich makkelijk aan nieuwe situaties aan. Hij zal wel even moeten wennen als enige hond in huis en weer een nieuwe omgeving maar als je alleen met hem op stap ging had hij daar geen enkele moeite mee. Andere honden worden ook allemaal vrolijk begroet, net als mensen die we tegenkomen. We zullen hem missen, het was geweldig leuk om hem en zijn zusje op te vangen. Maar in zijn opvoeding zit heel veel tijd en werk en nu de scholen en werk weer volop in gang zijn is de rust die weerkeert ook wel weer prettig. Zonder hem erbij was het hier ook al superdruk maar we hadden het niet willen missen, Podencootjes zijn zo leuk!!

Fino blijft nog wat langer bij ons en is weer beschikbaar voor adoptie. Het verloopt allemaal te moeizaam, voelt niet goed meer en daarom besluiten we niet verder te gaan.

Fortis is blij dat alle druktemakers weer weg zijn.

Er zitten dit jaar veel appels in de boom en de honden zijn er dol op. Zorro heeft een appel maar Suus wil die graag.....dacht het niet denkt Zor...

gewoon even hard blaffend naar het hek rennen...... werkt altijd Zorro zoeft dan ook naar voren en Suusje weer snel terug en hebbes ;-)

van mij ... en blijft van mij ...

trekspelletje

halen en brengen is leuk, loslaten is nog niet Fino zijn sterkste punt

samen trekken...dat beer nog heel is, is een wonder..

Tom geniet van het zonnetje

Binnenkort is de Ace dag, 's middags ga ik er heen met Suus en Fino. Lianne moet eerst in het asiel werken en daarna haal ik haar op en gaan we. Leuk om de honden en baasjes live te zien.

begin september: Melvin en Fino gereserveerd!

2009-09-04T02:21:00.000-07:00

(foto's zijn aanklikbaar voor vergroting)

Melvin is gereserveerd maar Fino ook, voor beide een gezin zonder andere hond en 2 kinderen.
Voor Melvin zijn ze al geweest en hij gedroeg zich nou niet bepaald voorbeeldig, leek wel een ADHD piranha, dat hadden we nog niet meegemaakt. Omdat een Podencopupje toch wel anders en moeilijker is dan een doorsnee pup spreken we af dat ze er een nachtje over slapen. Maar ook daarna zijn ze meer dan enthousiast, ze zijn bekend met het ras en weten ook dat het niet de makkelijkste honden zijn.
Voor Fino volgt eerst een huisbezoekje zodat als het klikt als ze komen kijken hij meteen mee kan. Het lijkt een perfect passend thuis en dat verdient hij zeker, hij wacht al zolang!
Intussen vermaken ze zich hier prima. Fino en Melvin trekken veel samen op. Fino gaat zo leuk met Melvin om, prachtig om te zien.

Op de hei nog even uitrazen. Melvin luistert nog steeds heel goed, lekkers mee doet wonderen. Zodra hij wat verder weg wil gaan roepen we hem en komt hij als een speer zijn lekkers halen om dan wat dichter in de buurt te blijven, je weet maar nooit. En idd. af en toe krijgt hij wat ;-)

Melvin is zo'n lief manneke, hij is overdag heel actief en je moet steeds op hem letten zodat je alles wat hij niet mag meteen kan ombuigen naar wat wel mag maar hij leert snel. We maken het ons makkelijk, een deel van de puppykennel in de gang ter bescherming van de schoenen die daar staan, de kat die hem nog steeds niet zo ziet zitten en hij kan de trap niet op maar wij nog wel.
Omdat Melvin zo actief is, is het opvoeden wel wat meer werk. Maar hij speelt nu al meestal braaf met de speeltjes en botjes of met Fino. Aan het begin van de avond gaat hij in de 'slaapstand' en voor de nacht leggen we hem, na een plasje buiten, in de bench waar hij zonder problemen verder slaapt.
Ook zijn zusje Cara, nu Pitta doet het heel goed in haar nieuwe thuis, is al helemaal gewend en luistert ook nog heel goed. Op puppycursus luistert ze zelfs tot ieders verbazing het beste van alle pupjes. Met een maand of 4-5 komt het jachtinstinct wat meer naar voren dus dan zal het wat minder makkelijk gaan maar het is erg leuk zo'n goed begin.

eind augustus 2009: Cara gaat naar huis

2009-08-30T12:41:00.000-07:00

Vrijdag 28 augustus is Cara opgehaald. Melvin trekt nu wat meer naar onze honden toe maar heeft er verder geen moeite mee. Ook met Cara gaat het heel goed, ze is vrolijk en blij en kan het goed vinden met de andere hond en haar baasjes zijn heel blij met haar.

(voor groter formaat foto even op de foto's klikken)

Een laatste kusje voor Suus, Cara gaat naar huis. Melvin blijft nog even bij ons, zondag komt er voor hem een gezin kijken dus wie weet heeft ook hij zicht op een fijn thuis.

Zaterdag gaan we naar de hei, de honden genieten en hoewel we maar een klein rondje lopen voor Melvin rennen ze weer heel wat af. De zon schijnt af en toe en dat is lekker want de wind is best koud. Je merkt nu toch wel dat de zomer ten einde loopt.

's Middags nog even langs Bonnie, Melvin gaat ook mee. Het het gaat heel goed met Bon, ze staat nu in de groep en dat is wel even wennen. Ze heeft een paar behoorlijke bijtplekken en heeft nog niet zoveel te vertellen. Omdat de andere pony's ook komen kijken gaan we uit de wei. Bonnie wordt er nerveus van, ze wil ons beschermen maar staat nog niet hoog genoeg in rang om dat te kunnen doen. Voorheen was ze gewend dat er naar haar geluisterd werd, alleen de oren naar achteren was al genoeg. Melvin is niet snel onder de indruk maar vindt die grote beesten dichtbij niet echt wat, hij durft niet te kijken als er 2 grote hoofden nieuwsgierig naar hem kijken. Maar het went al snel, als ze maar niet te dichtbij komen.

Maandag moeten de kittens terug naar het asiel, ze worden dinsdag gechipt en geent en dan mogen ze eind van de week geplaatst worden. Het was weer heel leuk en gezellig met hen erbij en het is wel sneu dat ze nu terugmoeten naar het asiel. Maar de vakantie is bijna voorbij en dan zijn ze te lang alleen overdag en dan is dit beter. Maar hopen dat ze snel een fijn thuis vinden, het zijn schatjes dus dat moet goedkomen.

Augustus 2009: Melvin en Cara

2009-08-24T10:53:00.000-07:00

Zondag 30 augustus wandelen we met Adela, haar zusje en de honden op de hei. Het is prachtig weer, we lopen maar een klein stukje anders is het te vermoeiend voor de pups. De honden, alle 11 vermaken zich prima en wij ook ;-), heerlijk, echt genieten zo.

(voor groter formaat foto even op de foto's klikken)

Fino gaat nu superleuk om met de pups. Hij is heel lief voor ze en gaat erbij liggen als ze bij hem komen. Ze kroelen dan wat samen, leuk om te zien. Ook het happen als ze gaan rennen is vrijwel over. Fino is echt een kanjer!

Fino en Suus en pups, net een gezinnetje zo ;-)

Maandag lopen we naar de vijver in het park, het is nog steeds prachtig weer. Zorro en Fino zijn regelmatig in het water te vinden. Melvin loopt het water ook in maar vindt het niet wat, Cara helemaal niet, één teentje erin is genoeg om meteen weer het gras op te gaan.
Fino probeerde voor het eerst te zwemmen. Met grote flapperpoten kwam hij al spetterend naar de kant, hij is een echte waterrat aan het worden.

De pups hebben al ontdekt dat de bank erg lekker ligt ;-)

Charlotje en Keetje doen het heel goed. Keetje is een speelvogel en Lotje meer een slaapkopje.
Ze zijn dol op knuffeltjes en beginnen zodra je ze oppakt al te spinnen. Begin september gaan ze terug naar het asiel omdat als de vakantie voorbij is er weer veel kittens geplaatst worden. Ze zullen dan vast snel een huisje vinden, want het zijn schatjes en ze zijn heel mooi om te zien.

augustus 2009: Podencopups

2009-08-20T00:01:00.000-07:00

Onverwacht gaan we 2 Podencopupjes opvangen. Omdat de adoptie van pupje Lientje op het laatste moment toch niet doorging, boden we aan haar in opvang te nemen zodat ze gewoon met mama en haar broertjes en zusjes kon meevliegen. Maar Lientje werd meteen weer gereserveerd, ze is geadopteerd door haar fostermama Ann. Daarom vangen we nu Melvin op en Cara ook even, zij is al gereserveerd maar de adoptie is nog niet helemaal afgerond.
De baasjes van pupje Sarabi, Annemarie en Jack zijn zo lief om Melvin, Cara en Arno ook mee te nemen. De vlucht is midden in de nacht en de volgende ochtend 21 augustus halen wij de 3 puppenkinders in Eindhoven op. 's middags wordt Arno weer bij ons opgehaald door zijn opvang, Nicole en dochter Demi.

(voor groter formaat foto even op de foto's klikken)

wat zijn ze lief en leuk!!

tijdens de reis naar Oosterbeek liggen ze lekker te slapen

Arno wordt opgehaald

Met onze honden gaat het prima samen, Fino moeten we nog even in de gaten houden, zodra de pups gaan rennen hapt hij in ze. Gelukkig is hij goed te sturen. De pups kunnen heel hard gillen als ze iets eng vinden. Fortis merkt dat als eerste, hij komt gezellig kijken wat we nu weer hebben meegebracht. Ze schrikken van hem en zetten het op het gillen. Hij weet niet hoe snel hij weg moet komen. Arme Fortis, kittens vindt hij niets maar gillende pups nog minder.

Zaterdag gaan we naar de hei. We lopen een klein rondje en pauzeren regelmatig. Op de heenweg in de auto vinden ze het nog niets maar eenmaal op de hei is het toch wel heel leuk. Lopen aan een riempje moeten ze nog aan wennen maar met wat gekookte kip lopen ze al snel goed mee. Daarna mogen ze los want ver gaan ze nog niet.

Tommie denkt alleen maar aan lekkers, hij is niet bij ons weg te krijgen ;-)

midden augustus 2009: een nieuw thuis voor Bonnie

2009-08-15T12:27:00.000-07:00

Bonnie heeft een nieuw thuis gevonden. We hadden niet verwacht dat het zo snel zou gaan. Er kwamen veel reacties maar niet wat wij voor haar zochten behalve één. Gerda heeft veel tijd en heeft ervaring genoeg om Bonnie aan te kunnen. Ze gaat heel veel aandacht krijgen, mag lekker veel op de wei en in de wintermaanden aan het einde van de dag op stal. En het is nog eens dichtbij ook, Lianne mag altijd komen en haar ook nog rijden. Dus een superthuis voor Bon maar ook voor ons. Ik maak nog wat foto's van Lianne met haar. Het blijft een dubbel gevoel maar het voelt ook goed zo.

(voor een groter formaat even op de foto's klikken)

Zaterdag 15 augustus wordt Bonnie opgehaald. De trailer in, is geen enkel probleem. Een kwartiertje later is ze bij haar nieuwe thuis. Ik moet nog wat spullen ophalen en als ik wat later daar kom aanrijden staat ze al in de wei alsof ze nooit ergens anders is geweest. Ze staat eerst een weekje naast de andere pony's dan kunnen ze veilig kennismaken met elkaar. Er hangen slingers en er is taart, met welkom Bonnie op de staldeur is het helemaal af.

Met de kittens gaat het heel goed. Keetje is minder wild en vindt het al leuk om geknuffeld en opgepakt te worden. Af en toe nemen we ze mee naar beneden en mogen ze daar rondlopen en maken ze kennis met Susie en Tom. Zorro en Fino moeten dan even buiten blijven, die worden nog wat te onrustig van loslopende kittens. Charlotje snuffelt aan de neus van Suus en als die beweegt schrikt ze zo dat ze zich helemaal opblaast. Suus blijft rustig liggen, mooi om te zien.

begin augustus 2009

2009-08-10T13:18:00.001-07:00

Fino blijft nog wat langer bij ons, geen van de 3 reacties is een echt goed passend thuis voor hem. Hij zoekt een thuis waar hij los kan rennen tijdens het wandelen, baasjes die niet de hele dag werken. Een andere hond erbij is voor hem niet echt nodig maar als dat wel zo is dan zou dat beter een teefje kunnen zijn. Op zich kan hij goed met andere honden maar vervalt bij middelgrote/grote reuen sneller in machtstrijd en daar kan hij erg vasthoudend in zijn. Met teefjes heeft hij daar geen last van en kan heerlijk met ze spelen. Aan Zorro merk ik nu ook dat hij het wat minder begint te vinden. Hij komt tijdens het wandelen steeds vaker naar mij toe als Fino fanatiek begint te spelen en dan breek ik het spel af. Fino luistert dan gelukkig meteen. Hij weet het ook wel maar kan het toch niet laten om het te proberen.

(voor groter formaat op de foto's klikken)

Sinds 9 augustus hebben we weer 2 kittens in opvang van het asiel in Ede. Er blijven maar kittens komen dit jaar, ze hebben er nog nooit zoveel binnengekregen. Er was weer ruimtegebrek en daarom zijn ze nu bij ons. Rik wilde ze wel weer op zijn kamer en zo horen we boven weer kleine pootjes rennen, gezellig hoor. Keetje en Charlotje zijn 2 schatjes van ongeveer 5 weken oud.

Keetje

Charlotje

Van Remi heb ik een nieuwe camera gekregen, de vorige is heel fijn maar het is moeilijk om kids en dieren onbewogen op de foto te krijgen. De nieuwe, een spiegelreflex is een canon 40D die heel snel foto's kan maken. Het is nog even wennen maar ik merkt meteen al het verschil. Geweldig, ik ben er superblij mee! Hieronder wat eerste foto's gemaakt op het Rozendaalseveld.

eind juli 2009

2009-07-31T03:33:00.001-07:00

Nog een paar dagen en dan gaan de kittens naar huis. Alleen Repper was wat stil na de enting maar de volgende dag was dat ook al weer over. Hij niest af en toe nog wel maar zijn longen en neusje zijn schoon dus hij hoeft geen medicijnen meer. Zijn baasjes zullen het in de gaten houden.

(voor een groter formaat even op de foto's klikken)

Woensdagmiddag 22 juli wordt Repper opgehaald. Gelukkig blijven Roema en Renny nog even, zij gaan zaterdag de 25e naar huis. Het is stil zonder hem, zijn broertje en zusje snappen niet waar hij is gebleven en zoeken de kamers af. 's Nachts komen ze steeds bij Rik en tikken hem aan met de pootjes, van slapen komt niet veel. Repper heeft kennisgemaakt met de poes, al gespeeld, goed gegeten en hij heeft bij hun dochter geslapen, nou ja haar wakker gehouden ;-). Hij doet het heel goed. Repper redt zich ook wel, hij heeft weinig moeite met verandering en vermaakt zich al heel snel. Ook Roema en Renny spelen weer als voorheen.

Voor Fino zijn er 2 reacties, beide een superthuis voor een hond maar het is nog even afwachten of het een geschikt thuis voor Fino is. Het belangrijkste is dat hij een goed passend thuis met een duidelijke klik met de baasjes krijgt.

kijkt Niek televisie dan komt Fino vaak erbij staan, als Niek op de bank klopt dan kruipt hij dicht tegen hem aan, gezellig hoor!

En ook Roema en Renny zijn naar huis. Het is weer stil boven, geen roffelende pootjes die al spelend en meppend door de gang met balletjes aan het spelen zijn. Fortis vindt het prima zo, de rust is weergekeerd. Voor ons, zeker de kids is het wel weer wennen.
Lianne mag af en toe in asiel blijven werken, ze willen haar niet kwijt omdat het zo goed ging. Echt wel een compliment en ze werkt er met plezier. Dan zullen er vast nog wel eens andere kittens komen die opvang nodig hebben.

Pffff denkt Fortis, gelukkig die zijn weg ......

We hebben de knoop doorgehakt en gaan een ander fijn thuis voor Bonnie zoeken. Lianne heeft te weinig tijd en dat wordt nu ze een andere opleiding Dier en gedrag in Velp gaat doen alleen maar erger. Twee keer 10 weken stage ook in het buitenland, lange dagen school, vriendje en werk. Ook ik heb ook geen tijd om Bon er steeds bij te doen. Een bijrijder die zo vaak moet kunnen als bij ons is niet te vinden, ook omdat Bon niet altijd de makkelijkste is. Bovendien houdt Bonnie van aandacht en vindt het niet leuk als je een paar dagen niet komt of zo weer weg bent. Zoals nu in de vakantie is ze hartstikke braaf omdat we nu wel tijd voor haar hebben. Niek heeft al een poosje niet meer op haar gereden en wil graag mee. Hij krijgt les van Lianne en heeft er veel plezier in en Bonneke is heel braaf. Het is heel dubbel, gevoelsmatig willen we haar niet kwijt maar het afgelopen jaar hebben we gemerkt dat het zo ook niet meer gaat, dan doen we haar tekort.

Na de regenbuien gaan we naar de hei want daar kan Suus ook los. Ondanks een lekker windje is het warm. Suus is de bult over gegaan om te kijken of daar nog wat te jagen valt maar is snel weer terug. Ze ploft onder de boom in de schaduw. Ook Fino zoekt graag de schaduw op. We lopen langs de vennetjes maar ook daar weinig verkoeling, er is alleen nog een modderplasje van over. Dat maakt Suus niet uit, eerst de ene en dan de andere kant. Onze prinses houdt wel van een modderbad ;-).

midden juli 2009

2009-07-15T13:19:00.000-07:00

(voor groter formaat, even op de foto's klikken)

Roema, Renny en Repper hebben alle drie zicht op een fijn thuis. Pluizenbol Roema en zwarte Renny gaan bij mijn schoonzusje wonen en Reppertje bij een schoonzus van een collega van mij.

Het gaat heel goed met ze, ze zijn helemaal op hun gemak en lekker actief. Hun dag bestaat uit spelen, eten, samen ravotten en slapen. De kinderkamers en de gang is voor hen, het zijn schatjes en onze kids vinden het super leuk en gezellig dat ze er zijn.

Repper

Renny

Roema

eindelijk zijn er ook weer vlinders in de tuin, het heeft lang geduurd dit jaar.

De kittens zijn de 17e geent en gechipt. Vooral dat laatste vonden ze niet leuk, ik ook niet ...... zo'n klein katje en zo'n dikke naald....brrrrr.

Repper vindt de honden best gezellig en zit rustig bij Lianne op de arm ze te bekijken. Suus moet natuurlijk weer oortjes wassen maar de anderen houden het bij snuffelen. Tom heeft het na even kijken wel gezien maar de 3 bruinen vinden het toch wel erg interessant.

Nog even naar de hei, de zon scheen maar verderop werd de lucht steeds donkerder en begon het te rommelen. We hebben heerlijk gewandeld al redden we het net niet om het droog te houden, vlak in de buurt van de auto kwam de regen met bakken naar beneden en waren we in no-time toch nog drijfnat.

juli 2009: kittens

2009-07-08T09:06:00.000-07:00

Sinds vrijdag 3 juli hebben we 3 kittens van het dierenasiel Hof van Ede in opvang. Lianne loopt daar nog stage en het zit er zo vol. Er was geen plaats meer dus ........ zijn ze nu bij ons. De kids vinden het geweldig, Fortis onze kater vindt het 3x niks. De honden blijven er rustig onder, zelfs Fino. Ze wonen boven op Rik zijn kamer en mogen onder toezicht in de gang en de kamer van Niek komen. Roema en Repper zijn 2 katertjes, Renny is een poesje. Repper heeft licht niesziekte, Renny een ontstoken oogje en Roema had wat last van verstopping. Ze waren wat schuw maar zijn al lekker losgekomen. Ze spelen, slapen en eten als leeuwen en je ziet ze zowat groeien.

(voor een groter formaat even op de foto klikken)